|
| GALEGO | | CASTELAN |
| Non penses que ti me gustas,
porque che mire para cara;
moitos dos que van a feira,
miran e non compran nada.
| |
No pienses que tú me gustas,
porque te miré a la cara;
muchos que van a la feria,
miran y no compran nada.
|
| O centurión de Viveiro
tenche a chaqueta rota,
que lla estragou unha silva
ó correr tras dunha moza.
| |
El centurión de Vivero
tiene la chaqueta rota,
que se la rompió una silva
al correr tras una moza
|
| O señor cura non baila
porque ten unha coroa
"baile, señor cura, baile,
que Deus todo lle perdoa".
| |
El señor cura no baila,
porque tiene una corona
"baile, señor cura, baile,
que Dios todo lo perdona".
|
| Un home foi ó muíño
e meteu a barba dentro;
levou fariña nas barbas
para face-lo fermento.
| |
Un hombre se fue al molino
y metió la barba dentro,
llevó la harina en las barbas,
con la que se hizo el fermento.
|
| 25.-Lévame no teu traseiro
gaivotiña voadora;
lévame no teu peteiro
unha cantiga amorosa.
| |
25.-Llévame en ese trasero,
mi gaviota voladora;
llévame con gran secreto,
una canción amorosa.
|
| Vénte ventiño do mar,
vénte, non che teño medo
que, anque me quita-la gorra,
tamén sei andar a pelo.
| |
Ven vienticillo del mar,
vente, no te tengo miedo,
que, aunque me quitas la gorra,
también sabré andar a pelo.
|
| A Virxen de Guadalupe,
¿quen te puxo moreniña?
"foi unha raiola do sol
que entrou pola ventaniña".
| |
La Virgen de Guadalupe,
¿quién te puso morenilla?
"fue un solo rayo de sol
que entró por la ventanilla".
|
| No lle temas mariñeiro
a ese ventiño do mar,
porque tal vento mareiro
dache mellor navegar.
| |
No le temas marinero
a ese vienticillo del mar,
porque tal viento marino
te da mejor navegar.
|
| Se navegas pola ría,
algunha noite de luar;
ve-las estrelas e a lúa
darlle biquiños ó mar
| |
Si navegas por la ría
una noche de lunar;
ves la luna y las estrellas
darle besos a la mar.
|
| 30.-Chamácheme moreniña,
a vista de tanta xente
e agora vaime qudar
moreniña para sempre.
| |
30.-Me llamaste morenita,
oyéndolo mucha gente
y ahora me va quedar
morenita para siempre.
|
| Nena, que vendes as peras,
cantas che mandaron dar,
"Para ti meu querediño,
non mas mandaron contar".
| |
Niña, que vendes las peras,
cuántas te mandaron dar,
"para ti, mi amor querido,
no las mandaron contar".
|
| Emborrachei, emborracheime,
na ribeiriña do mar;
emborrachei, emborracheime,
non puiden desemborrachar.
| |
Me emborraché, me emborraché, en la ribera del mar;
me emboraché, me emborraché,
no pude desemborrachar.
|
| O gran amor que ti tes,
tampouco a min me faltou;
me alegra que te divirtas,
co que antes a min sobrou.
| |
Los amores que tú tienes,
ya los he tenido yo;
me alegra que te diviertas
con lo que a mi me sobró.
|
| Non acabo de comprender
que sendo doce o amor,
non sempre causa fervor,
máis ben unha forte dor.
| |
No acabo de comprender
que siendo dulce el amor,
no siempre causa fervor
más bien un fuerte dolor.
|
| 35.-Teño unha herba na horta
que lle chaman "celedonia";
teño outra herba entre o trigo,
que lle chaman burro toma.
| |
35.- Tengo una hierba en la huerta
que le llaman "celedonia";
tengo otra hierba entre el trigo,
que le llaman burro toma.
|
| Mala ti, túa nai mala,
mala túa avoa e túa tía;
¿Coma ti has de ser boa,
se vas de bruxería?.
| |
Mala tú, mala tu madre,
mala tu abuela y tu tía;
¿Cómo tú has de ser buena
si eres de la brujería?.
|
| Con un voraz incendio,
xa non me importa vivir,
máis me valera fuxir,
antes que seguir co estipendio.
| |
Con un voraz incendio,
ya no me importa vivir,
más me valiera huír
antes que seguir con el estipendio.
|
| Ó vir pola túa porta,
levo presa e vou correndo,
para que teus pais non digan
que de amores te pretendo
| |
Cuando paso por tu puerta,
llevo prisa y voy corriendo,
porque tus padres no digan
que de amores te pretendo.
|
| Dame o que che pido Cristo,
dame que non é diñeiro;
dame o teu bo visto
para xuntar o meu Cruceiro.
| |
Dame lo que te pido Cristo,
dámelo que no es dinero;
dame tu bueno visto
para unirlo a mi Crucero.
|
| 40.- O zapato de D. Pedro
ten un crocodilo pintado;
cando D. Pedro baila,
o lagarto menea o rabo.
| |
40.- El zapato de D. Pedro tiene un cocodrilo pintado;
cuando D. Pedro baila,
el lagarto menea el rabo.
|
| Unha vella nun curral
estaba fritindo un ovo;
saltoulle a chispa no cu
e mandou tocar a fogo.
| |
Una vieja en un corral
estaba fritiendo un huevo;
le saltó la chispa al culo
y mandó tocar a fuego.
|
| O Doutor chamoume Rosa
eu tamén lle respondín:
Señor Doutor, estas rosas,
non quedan no seu xardín
| |
El Doctor me llamo Rosa
yo también le respondí:
Señor Doctor, estas rosas,
no las hay en su jardín.
|
| A carteira de Xescarteira,
parécese a unha marea,
co vaivén de sube e baixa;
pero ela sempre está chea
| |
La cartera de Gescartera,
se parece a una marea,
con un subir y bajar;
pero ella siempre está llena
|
| Viva don Paco y don Xosé
tamén don Xosé Ramón;
póñense todos de pé:
¡Viva todo Chinchón!.
| |
Viva don Paco y don José
también don José Ramón;
se ponen todos de pie:
¡Viva todo Chinchón!.
|
| 45.-Agora recordo o nome
das cousas que tanto amei;
mañá recordarei todo
canto na vida amarei.
| |
Ahora recuerdo el nombre
de cosas que tanto amé;
después recordaré todo
cuanto en la vida amaré.
|
| Montouto, montaña fría,
a auguiña que nela nace,
que boas praderías rega
e nelas que ben se pace
| |
Montouto, montaña fría,
el agua que en ella nace,
qué buenas praderas riega
y en ellas que bien se pace.
|
| As cousas vanse aledando,
por onde o meu carro pasa:
carretame herba para o gando,
traime a colleita para casa
| |
Todo, de veras, se anima,
por donde mi carro pasa:
llévame la hierba al ganado,
trae la cosecha a casa.
|
| Siento que el alma se pierda,
en el vello de este prado;
con esta buena, verde hierba,
veré el ganado arrumbado.
| |
Sinto que a ánima se perda,
no veludo deste prado;
con esta boa, verde herba
verei o gando arrumbado
|
| No muíño aquel entrei,
leveime un saco de trigo,
cando poida o volverei:
da miseria, a lei eu sigo
| |
En aquel molino entré,
me llevé un saco de trigo,
cuando pueda, retornará:
de miseria, la ley sigo
|
| 50.-Se ten auguiña amorosa,
que non deixe de correr:
prado de sega xeitosa,
dará herba de bo manter.
| |
Si tiene agua dadivosa,
que no deje de salir:
el prado estará orgulloso
dando hierba de buen nutrir
|