Eiquí
temos a estampa máis coñecida do Concello en todo o mundo:
o hórreo de Carnota (nesta vila chámanlle cabaceiras, con
seseo, ou sexa cabaçeiras).
A cabaceira de Carnota foi construída entre os anos 1760-1783. Nun principio a de Carnota ía contar con once pares de pés, pero os lirachos, por rivalidade, puxéronse a facer unha co dobre de pés entre os anos 1779-1814. Deste xeito os carnotáns decidiron seguir a obra, nunha 2* fase, para tentar superar a de Lira.
As dúas pertencen ó chamado estilo fisterrán, caracterizado polo uso case que exclusivo de granito na súa construcción, incluso o teito, inda que a mor parte delas teqa teito de tella do país. A razón de ser dos hórreos é a de gardar a colleita nun lugar ventilado para pemitir o secado dalgúns productos agrícolas.
Pero como as xentes das parroquias de Santa Columba ou Comba de Carnota e de Santa María de Lira, non se poñen dacordo en cal das dúas é a meirande do mundo, meu irmán Nicolás mais eu, collemos a cinta métrica, i estes son os resultados:
| CONSTRUCCIÓN | PARES DE PÉS | PORTAS | ANCHO | LONGO | |
| CARNOTA | 1760-1783 | 22 | 3 | 1,90 m. | 34,74 m. |
| LIRA | 1779-1814 | 22 | 3 | 1,60 m. | 36,53 m. |
Polo tanto ¿quén leva razón?... Unha é a mais longa e a outra a que máis capacidade ten ¿non vos parece?¿empate? (he, he). Pero esto non cambiará as cousas no lugar e seguirase a rifar (saudablemente) pola cabaceira máis grande do mundo.
Nas seguintes fotos podedes comprobar a evolución destas construccións ata hoxe.
Como se ve, a cabaceira de enrriba á esquerda (en Louredo) está feita de laxas de granito sen apenas traballar. A do lado (en Canedo) é máis moderna e a pedra está moito máis labrada.
Na que está á esquerda (en Lira), o granito tamén esta labrado, anque está bastante vella e gastada pola erosión.
Finalmente nesta última foto (en Cubelo) podemos ver xuntas 3, unha delas moderna e as outras dúas das vellas.
Anxo Llecha Blanco e Diego González Llecha no interior da cabaceira de Canedo (1995).
